Dlaczego SMS ma 160 znaków, a z polskimi literami tylko 70?

Pisząc SMS-a z polskimi znakami, mogłeś zauważyć, że licznik nagle pokazuje 70 zamiast 160 znaków. To nie błąd telefonu — to skutek decyzji podjętych przy projektowaniu standardu GSM w latach 80.

Pojedynczy SMS ma pojemność 140 bajtów. Standardowy alfabet GSM (tzw. GSM-7) koduje każdy znak na 7 bitach, więc w 140 bajtach (1120 bitach) mieści się dokładnie 160 znaków. Alfabet ten zawiera łacińskie litery, cyfry, podstawowe znaki interpunkcyjne i kilka liter z akcentami z języków zachodnioeuropejskich — ale nie ma w nim polskich liter takich jak ą, ę, ś, ć, ż, ź, ń, ł.

Gdy w wiadomości pojawi się znak spoza GSM-7, telefon przełącza całą wiadomość na kodowanie UCS-2 (wariant Unicode), w którym każdy znak zajmuje 16 bitów. 1120 bitów / 16 = 70 znaków. Wystarczy jedna litera „ą” albo jedno emoji, by limit spadł z 160 do 70.

Dłuższe wiadomości są dzielone na części i sklejane w telefonie odbiorcy. Każda część traci kilka znaków na informację o kolejności, dlatego w wiadomości wieloczęściowej mieści się 153 znaki na część (GSM-7) lub 67 (Unicode).

Czy to ma wpływ na rachunek?

Przy nielimitowanych SMS-ach — praktycznie nie. Ma znaczenie przy płatnych SMS-ach, wysyłce za granicę czy w ofertach na kartę z opłatą za każdą wiadomość, bo operator liczy każdą część jako osobny SMS. Jak sprawdzić, co podnosi rachunek, opisujemy w tekście rachunek wyższy niż zwykle.

Niektóre telefony i aplikacje mają opcję automatycznego zastępowania znaków specjalnych ich odpowiednikami bez ogonków („a” zamiast „ą”), by zmieścić więcej tekstu w jednej wiadomości. Następca SMS — RCS — nie ma tych ograniczeń; opisujemy go w tekście RCS — następca SMS.